Το Αλογάκι της Αρχαγγέλου




Τα αλογάκια της Ρόδου είναι απόγονος ενός πανάρχαιου φύλου, είναι μικρόσωμα καθώς το ύψος του δεν ξεπερνά τους 80-115 πόντους. Έχουν εξαιρετική σωματική διάπλαση, τελείες αναλογίες, τρίχωμα πλούσιο σε χαίτη και

 λήψηςalogaki.jpg

ουρά. Τα μορφολογικά χαρακτηριστικά του μικρόσωμου αυτού αλόγου μοιάζουν με τα αντίστοιχα χαρακτηριστικά των μεγαλόσωμων φύλων αλόγου. Να ξεχωρίσουμε ότι δεν είναι άλογα νάνοι, τα γνωστά pony. Επομένως το αλογάκι της Ρόδου ανήκει στο γένος EquusCabalus, αλλά λόγο του μικρού σωματικού μεγέθους του και της μακραίωνης ιστορίας του επιβάλλεται να το χαρακτηρίσουμε ξεχωριστεί φυλή. Έχει εξαιρετική σωματική διάπλαση, κεφάλι μικρό και τράχηλο μακρουλό και μυώδη, ευρύ θώρακα, ισχυρούς επικλινείς γλουτούς, μυώδη και ισχυρά πόδια που καταλήγουν σε σκληρές μαύρες οπλές. Ο χρωματισμός του ποικίλει από σκούρο καφέ έως βαθύ κόκκινο ή κανελί, πλούσια μακριά χαίτη με δεξιόστροφη ή αριστερόστροφη φορά, ζωηρά μάτια, μεγάλα ρουθούνια και ευκίνητα αυτιά. Τεντωμένα τα αυτιά εκφράζουν φόβο, ανασηκωμένα ανησυχία και κατεβασμένα ηρεμία. Έχει γίνει εξέταση στο DNA τους, στα εργαστήρια του Cambridge. Στη ράχη και στο στόμα έπειτα σημάδια <<dorsalstripe>>, γραμμή στην πλάτη και <<mealymarking>>, λευκά σημάδια, που επιβεβαιώνουν την αρχέγονη καταγωγή του. Κυριότερες αιτίες της μείωσης του πληθυσμού των αλόγων είναι η κατά καιρούς πυρκαγιές και οι ανομβρίες, οι Ιταλοί στρατιώτες κατά τη διάρκεια του πολέμου σκότωναν τα μικρόσωμα αυτά ζώα για τροφή, η κακοποίηση του οικοσυστήματος και ο περιορισμός της έκτασης βοσκής τους από άλλες δραστηριότητες κυρίως η αναρχία στη διαχείριση των αιγοπροβάτων και η έλλειψη ευαισθησίας από πολλούς για τη προστασία τους ιδίως κτηνοτρόφους της περιοχής.

Διάφορα ευρήματα που εκτίθενται στο αρχαιολογικό μουσείο της Ρόδου μαρτυρούν ότι τα άλογα υπήρχαν από αρχαιότατων χρονών στο νησί. Πλήρης καταγραφή τους έγινε από τους Ιταλούς κατά τη διάρκεια της Ιταλικής κατοχής του νησιού. Μάλιστα, οι Ιταλοί μερίμνησαν για την κατασκευή ενός καταυλισμού του περίφημου Cavallino όπου επιδόθηκαν στην εκτροφή αλόγων της φυλής Ρόδου με σκοπό τη σύσταση ύλης ιππικού για στρατιωτικούς σκοπούς. Προπολεμικά διοργανώνονταν και επιδείξεις αλόγων σε εκθεσιακό χώρο κοντά στο σημερινό καζίνο της πόλης Ρόδου.

Η εν λόγω φυλή έχει συνδεθεί με την πολιτισμική παράδοση του νησιού, καθώς τα άλογα αυτά χρησιμοποιούνται από τους αγρότες για το αλώνισμα των σιτηρών. Ο σημαίνων ρόλος του ροδίτικου αλόγου στην κοινωνία του νησιού απεικονίστηκε σε διαφορές μορφές λαϊκής τέχνης.

Συμφώνα με τις μαρτυρίες κατοίκων του Αρχάγγελου Ρόδου, τα άλογα της φυλής Ρόδου αριθμούσαν περίπου 150 άτομα το 1950, σταδιακά η συμβολή τους στην αγροτική παράγωγη ελαχιστοποιήθηκε με αποτέλεσμα τα άλογα να αφεθούν ελευθέρα στην ορεινή περιοχή του όρους Κουτσομύτης. Εξαιτίας των δυσμενών συνθηκών διαβίωσης και των διωγμών που υπέστησαν από τους κτηνοτρόφους τη περιοχής, τα ζώα αυτά αποδεκατίστηκαν. Το 2000 απέμεινε στο βουνό μόνο μια αγέλη έξι αλόγων.

Όνομα 1995
Όνομα
2001
Χρώμα
Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό
Πιθανολογούμενη
ηλικία
Αίθωνας
-
μαύρο
μονόφθαλμος,
μήνη μετώπου
6-8 ετών (1995)
Άλωτας
-
μαύρο
χελωνίδα
χοινικοφόρος ΠΑ, ΠΔ, ΟΑ
κηλίδα κοιλιακής χώρας
>15 ετών (1995)
Σόλαντρος
Κουτσούτης
μαύρο
χοινικοφόρος ΟΑ
λευκή οπλή
<2 ετών (1995)
Πόντος

μαύρο
μήνη μετώπου - επιρρίνιος
χοινικοφόρος ΟΑ
5-7 ετών (1995)
Ώρος
-
κόκκινο
ολοφλυκτίδα
χοινικοφόρος ΟΑ, ΟΔ,
κνημιδοφόρος ΠΔ
5-7 ετών (1995)
Δάφνα
Δάφνα
ερυθρόφαιο
μήνη επιρρίνιος
>6 ετών (1995)
Ποντώρεια
Μαρίνα?
μαύρο
-
5 ετών (1995)
Τσαμπίκα
-
μαύρο
μήνη επιρρίνιος
5 ετών (1995)
Αίθωνας
Αίθωνας
μαύρο
ωοειδής μήνη μετώπου
3-5 μηνών (1995)
Αρχάγγελος
Νιώτης?
μαύρο

1,5 έτους (1995)


Η Διατροφή του Αλόγου

Η πέψη του αλόγου λειτούργει με ιδιαίτερα ισορροπία η όποια βασίζεται απόλυτα στη σωστή διατροφή. Αν ταΐσουμε λάθος ένα άλογο, μπορεί να προκαλέσουμε πεπτικά προβλήματα τα όποια σε ορισμένες περιπτώσεις είναι μοιραία. Το άλογο πρέπει να τρώει χόρτο γιατί το χόρτο και η λευ8ερη βοσκή είναι τροφή η όποια καθυστέρει την πέψη δίνοντας το χρόνο στον οργανισμό να απορροφήσει τα θρεπτικά συστατικά των άλλων τροφών


Κίνδυνοι

Το αλογάκι της Ρόδου κινδυνεύει από την λαθροθηρία,την έλληψει τροφής,τα αυτοκινητιστικά ατυχήματα και αλλα πολλά που θέτουν σε κίνδυνο τη ζωή των αλόγω αυτών.Οι ανθρώποι κυνηγούν τα ζώα αυτά είτε για το κρέας τους είτε για ευχαρίστηση με αποτέλεσμα την κατακόρυφη μείωση του πληθυσμού τους και οδεύουν στον αφανισμό της σπάνιας αυτής φυλής που ζεί μόνο στο νησί μας.

Προτεινόμενοι Τρόποι Αντιμετώπισης

προτείνουμε κάποια μέτρα προστασίας, όπως τη δημιουργία προσωρινού καταφυγίου-μικρού δρυμού εκτροφής, την ευαισθητοποίηση του κοινού, την ανακήρυξη του ορεινού βιότοπου των αλόγων σε εθνικό δρυμό, την
thessaloniki-fortonei-to-28xrono-alogo-les-kai-einai-ntalika-video-1-315x236.jpg
απαγόρευση του κυνηγίου των αλόγων και της εξαγωγής τους από τη Ρόδο.
Ο Σύλλογος Φαέθων υλοποίησε τα περισσότερα από τα μέτρα αυτά, δεδομένου ότι κατασκεύασε έ
να σύγχρονο καταφύγιο που διαθέτει στάβλους με προαύλια, ταΐστρες και ποτίστρες, αποθήκες ζωοτροφών, περιφρα
γμένους χώρους εκτόνωσης (paddock), δεξαμενή συλλογής υδάτων και έκταση όπου καλλιεργούνται κτηνοτροφικά φυτά και ποτίζονται με αυτόματο σύστημα ποτίσματος. Επίσης ανέδειξε τα αλογάκια σε πόλο τουριστικής έλξης, αναθερμαίνοντας την τοπική οικονομία, γεγονός που βοήθησε να γίνουν αποδεκτά από την τοπική κοινωνία ως στοιχείο της πολιτισμικής της κληρονομιάς. Εξάλλου δημιούργησε χώρο υποδοχής επισκεπτών, στον οποίο προσέρχονται κάθε χρόνο οι μαθητές της Ρόδου και της υπόλοιπης Ελλάδας για να γνωρίσουν τα αλογάκια και να ευαισθητοποιηθούν για τα προβλήματά τους. Ακόμη σε συνεργασία ……. επέτυχε την ένταξη του ορεινού βιότοπου του αλόγου στην κοινοτική πρωτοβουλία.

Άλλα Δημοσιεύματα Σχετικά με το Αλογάκι της Ρόδου


Πλήθος δημοσιευμάτων του τύπου καθώς και άρθρα περιοδικών ποικίλης ύλης αναφέρονται στα αλογάκια της Ρόδου. Η αξία των δημοσιευμάτων αυτών παρά τις όποιες ανακρίβειες εμπεριέχουν, καταδεικνύουν αφενός ότι τα αλογάκια της φυλής Ρόδου είναι αναπόσπαστο τμήμα της πολιτιστικής κληρονομιάς της Ρόδου και αφετέρου ότι το ενδιαφέρον του αναγνωστικού κοινού της Δωδεκανήσου αλλά της υπόλοιπης Ελλάδας, για την τύχη τους συνεχώς αυξάνεται.
Τρία δημοσιεύματα εφημερίδων το έτος 1994 ανήγγειλαν ότι κάποια αλογάκια της φυλής Ρόδου εθεάθησαν να ζουν αδέσποτα στα βουνά της Αρχαγγέλου, και έκαναν εκκλήσεις για τη διάσωσή τους. Τα «Νέα» την 14η Φεβρουαρίου 1994 στη στήλη Τα Καλά Νέα (στη σελίδα 72) αφιερώνει άρθρο με τίτλο «Φωτογράφισαν τα «αόρατα» πόνι στον Αρχάγγελο», όπου μεταξύ άλλων, ο αρθρογράφος κ. Στέφανος Διανέλλος αναφέρει ότι κινηματογραφήθηκαν και φωτογραφήθηκαν (με τη συμβολή της Ζωοφιλικής Οικολογικής Ένωσης Ελλάδας), 3 αλογάκια στην περιοχή της Αρχαγγέλου, από τον συνολικό πληθυσμό 7-8 ατόμων που, σύμφωνα με μαρτυρίες, είχαν απομείνει, τα οποία είχαν σημ

αντικές ομοιότητες με αντίστοιχο αλογάκι που απεικονίζεται σε νόμισμα του 500 π.Χ. με την επιγραφή «ΛΙΝΔΙ» που βρέθηκε στην αρχαία Λίνδο. Η ροδιακή εφημερίδα «Πρόοδος» την 16ηΦεβρουαρίου 1994 στο άρθρο της με τίτλο «Τα άγρια άλογα του Αρχαγγέλου εξαφανίζονται» των αδελφών Γιασιράνη, υπογραμμίζει ότι υπάρχουν ακόμη αλογάκια στις ορεινές περιοχές πέριξ του Αρχαγγέλου και κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για τη σωτηρία τους.
Επίσης η τοπική εφημερίδα «Δράσις» στο άρθρό της, την 28 Φεβρουαρίου 1994, δημοσίευσε (στη σελίδα 27) σχετική έκθεση του κτηνίατρου κ. Χρήστου Κουτσούρη, στην οποία αναφέρεται ότι «Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε θετικά την προέλευση του μικρόσωμου αυτού αλόγου…Το σίγουρο είναι ότι στην αρχαιότητα υπήρχανε στην Ελλάδα τέτοια άλογα, μικρότερα στο ύψος από ό,τι της Σκύρου, θυμάμαι ακόμα ότι όλα τα χωριά της Ρόδου είχανε παρά πολλά αλογάκια…στον κάμπο της Κατταβιάς, στο βουνό του Ατταβύρου…Οι Ιταλοί θυμάμαι είχανε στις φυλακές δίπλα στο Δημαρχείο τέτοια μικρόσωμα άλογα, τα λέγανε καβαλίνια και από αυτή την ονομασία ονομάστηκε η τοποθεσία στις Επτά Πηγές, Καβαλίνο. Ήτο αεροπορική βάση των Ιταλών και εκτρέφανε πολλά τέτοια αλογάκια…Με πρωτοβουλία μου αποφάσισα να φωτογραφίσουμε τα αλογάκια. Με ένα φωτογράφο από την Αρχάγγελο και με τον Γεώργιο Καραολάνη, που σ’ αυτόν ανήκανε τα αλογάκια, πήγαμε σε μέρη απροσπέλαστα στις τοποθεσίες Στρογγυλή, Μουσταφά, Καμμένα Πεζούλια, Γιαμπέλες, μεταξύ Αρχαγγέλου και Αρχιπόλεως για να τα βρούμε, για να τα φωτογραφίσουμε με τηλεφακό και βρήκαμε τέσσερα». Ο εν λόγω κτηνίατρος πρότεινε διάφορα μέτρα για τη διάσωση των αλόγων, όπως την περίφραξη της τοποθεσίας όπου ζούσαν, τη κατασκευή στεγάστρου, ποτιστρών και αποθήκης ζωοτροφών, τον αποπαρασιτισμό τους και την παροχή κτηνιατρικής φροντίδας. Καταλήγοντας εκφράζει παράπονο γιατί παραπλήσια έκθεσή του πριν μία δεκαετία δεν εισακούστηκε από τις αρμόδιες υπηρεσίες (Υπουργείο Γεωργίας, Νομαρχία, Δασαρχείο, Δήμο Ρόδου, Κοινότητα Αρχαγγέλου). Ανάλογες επιγραμματικές μαρτυρίες για τα αδέσποτα αλογάκια αναγράφονται στα οδοιπορικά του κ. Ιωάννη Νικολή «Ιστορία της Αρχίπολης» και του κ. Γιάννη Διακονικολάου «Η Αρχίπολις της Ρόδου».

images.jpg

Στο τεύχος 34 του Απριλίου-Μαΐου του έτους 2003 του διμηνιαίου περιοδικού του Πολιτιστικού Κέντρου Εργαζομένων Ολυμπιακής Αεροπορίας, με τίτλο «άλλη Πτήση», στη σελίδα 22, υπάρχει άρθρο που τιτλοφορείται «τα μικρόσωμα άλογα της Ρόδου» του κ. Αντώνη Ίκουτα, στο οποίο εξαίρεται η προσπάθεια του σωματείου «Φαέθων» για τη διάσωση των μικρόσωμων αλόγων της Ρόδου. Στο εν λόγω άρθρο, μεταξύ άλλων καταγράφεται συνέντευξη του προέδρου του σωματείου κ. Ιάκωβου Λεβέντη, ο οποίος επισημαίνει ότι «Εφόσον ολοκληρωθούν οι στόχοι μας προσβλέπουμε σε πολλαπλά κέρδη για τη Ροδιακή κοινωνία, αφού τόσο οι σημερινές γενιές όσο και οι μελλοντικές θα έχουν στη διάθεσή τους το μικρόσωμο άλογο στη φυσική του ζώνη εξάπλωσης, στο φυσικό του βιότοπο. Η ύπαρξη του αλόγου αυτού, στον φυσικό του βιότοπο, εύκολα μπορεί να μετατραπεί σε στοιχείο προσέλκυσης επισκεπτών και ανάπτυξης του οικολογικού τουρισμού, με όλες τις άμεσες και τις δευτερογενείς θετικές επιδράσεις στην τοπική οικονομία».
Στην εφημερίδα «Καθημερινή» την 17η Οκτωβρίου 2004, δημοσιεύθηκε στη στήλη «Ζωή και Οικολογία» άρθρο της κας Κατερίνας Πλασσαρά, στο οποίο γίνεται εκτενής αναφορά στα φαινοτυπικά χαρακτηριστικά της φυλής των μικρόσωμων αλόγων της Ρόδου, στις αιτίες που συνετέλεσαν στην μείωση του πληθυσμού τους, στα πορίσματα της μελέτης της κας Μάρκου-Hecht και στην προσπάθεια του συλλόγου «Φαέθων» για τη διάσωσή τους. Στο τέλος του άρθρου επισημαίνεται ότι το εγχείρημα του «Φαέθωνα» συνδράμουν πολλοί επιστήμονες, πολιτευτές και ιδιώτες-εθελοντές και τα τοπικά Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, οι δημοτικές αρχές και η Νομαρχία και η τοπική κοινωνία εν γένει, που προσβλέπει στην άνοδο του εναλλακτικού οικολογικού τουρισμού.
Στο τεύχος 1473 του Μαΐου-Ιουνίου του έτους 2005 του εβδομαδιαίου περιοδικού «Τηλέραμα», στη σελίδα 120 η κ. Κατερίνα Πλασσαρά στη στήλη «Εμείς και τα ζώα» γράφει στο άρθρό της με τίτλο «Ρόδος-αγώνας για τη διάσωση ενός φυσικού μνημείου» ότι οι ελπίδες του σωματείου «Φαέθων» για τη διάσωση της φυλής των αλόγων της Ρόδου, αναπτερώθηκαν χάρη στη γέννηση ενός υγιούς θηλυκού πουλαριού, που ονομάστηκε Αθηνά, μετά την γέννηση δύο θνησιγενών πουλαριών τα προηγούμενα χρόνια. Στο άρθρο αυτό υπάρχει συνέντευξη του ιππολόγου κ. Νίκου Κωστάρα, ο οποίος επισημαίνει ότι «Τα αλογάκια της Ρόδου είναι μια πολύ σπάνια φυλή. Στην αρχαιότητα η φυλή ήταν διαδεδομένη σε όλη τη Μεσόγειο, γιατί ήταν πολύ χρήσιμη…Σήμερα ξέρουμε ότι η επίδραση των Ιταλών στη Δωδεκάνησο ήταν θετική για το αλογάκι. Γιατί εμείς, με την είσοδο του αυτοκινήτου, χάσαμε την ιππική μας παράδοση, ενώ οι Ιταλοί όχι. Έτσι τα άλογα είχαν βρει προστασία και φροντίδα, η οποία δυστυχώς δεν συνεχίστηκε…Αν δεν είναι το πρώτο είναι το δεύτερο μικρότερο άλογο στον κόσμο… Υπάρχουν τα Σέτλαντ και τα Φαλαντέλα, που είναι πολύ μικρόσωμα, αλλά αυτά έχουν υποστεί ανθρώπινες παρεμβάσεις. Η μικροσωμία του Ροδίτικου, όπως και του Σκυριανού αλόγου, είναι φυσική. Ένα δεύτερο χαρακτηριστικό είναι ο καλός χαρακτήρας…Διαθέτει έναν τέλειο συνδυασμό χαρακτηριστικών. Είναι μικρόσωμο, τρώει λίγο και κακής ποιότητας τροφή, που κανένα άλογο δεν θα την ήθελε, αντέχει στις καιρικές γεωγραφικές συνθήκες της Ελλάδας, τη ζέστη, το κακοτράχηλο τοπίο…Αν αυξηθεί ο αριθμός τους, θα μπορέσουν κάποτε να γυρίσουν στο φυσικό τους περιβάλλον, κάτι που οδηγεί σε τουριστική χρήση. Αυτό θα πρέπει να γίνει βέβαια με την επίβλεψη και τη συμπαράσταση του ανθρώπου. Το καλοκαίρι παροχή νερού, το χειμώνα προστασία από το κρύο κ.λ.π. Ακόμα, μπορούν να εξελιχτούν σε κατοικίδια, είναι κατάλληλα για παιδική ιππασία, για έλξη, δύο-δύο, σε αμαξάκια κ.λ.π.».
Την ίδια εποχή (13 Ιουνίου 2005) στο τεύχος υπ’ αριθμόν 2062 η εφημερίδα «Δωδεκάνησος» παραθέτει στη σελίδα 10 αφιέρωμα σε έρευνα των μαθητών της Ε1 τάξης του 8ου Δημοτικού Σχολείου πόλεως Ρόδου με τίτλο «Τα μικρόσωμα άλογα του Αρχαγγέλου» στο πλαίσιο Προγράμματος Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης του Υπουργείου Παιδείας. Στο εν λόγω άρθρο γίνεται μία σύντομη ανασκόπηση του ιστορικού της φυλής και παρουσιάζονται αναλυτικά τα 7 εναπομείναντα άλογα που την εκπροσωπούν. Το πλήρες κείμενο της εργασίας αυτής δημοσιεύτηκε σε ένα καλαίσθητο έγχρωμο έντυπο, το οποίο επισυνάπτεται στην παρούσα μελέτη.
Η ροδιακή εφημερίδα «Πρόοδος» την 3η Ιουνίου 2006, αναφέρεται στη συμμετοχή του σωματείου «Φαέθωνα» στη σύσταση της πανελλήνιας οργάνωσης «Αμάλθεια», η έχει ως στόχο την προστασία, διάσωση και ανάδειξη όλων των ελληνικών αυτοχθόνων φυλών κατοικιδίων ζώων, ως εκπρόσωπος της διεθνούς μη κερδοσκοπικής οργάνωσης “Save Foundation» και εξαίρεται η αδιάλειπτη προσπάθεια του «Φαέθωνα» για την προστασία του μικρόσωμου αλόγου της Ρόδου και την καλλιέργεια οικολογικής45146.jpg συνείδησης στους κατοίκους του νησιού.

Σήμα κινδύνου εκπέμπουν τα μικρόσωμα αλογάκια της Ρόδου, που παλεύουν να επιβιώσουν για να διατηρήσουν το αυτόχθονο γενετικό τους υλικό.
Σύμφωνα με δημοσίευμα της Ναυτεμπορικής, ο Σύλλογος Προστασίας του μικρόσωμου αλόγου της Ρόδου, «Φαέθων», έχει κάνει αίτηση στο υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης, για αναγνώριση της φυλής, όμως αυτό δεν κατέστη δυνατό, καθώς απαιτούνται τουλάχιστον 20 ζώα για να αναγνωρισθεί μια φυλή ενώ στη Ρόδο υπάρχουν μόνο επτά αλογάκια.
Ο «Φαέθων» ασχολείται με τη διάσωση και διατήρηση της σπάνιας φυλής ίππου της Ρόδου από το 2001.
Τα επτά εναπομείναντα αλογάκια, που ζούσαν στα βουνά της Aρχαγγέλου, στη Ρόδο, βρίσκονται τα τελευταία χρόνια σε σύγχρονες σταβλικές εγκαταστάσεις, ενώ υποβάλλονται σε γενετικές αναλύσεις.
Πιο συγκεκριμένα, ο Σύλλογος κατασκεύασε ένα σύγχρονο καταφύγιο, με στάβλους, ταΐστρες και ποτίστρες, αποθήκες ζωοτροφών, περιφραγμένους χώρους εκτόνωσης, δεξαμενή συλλογής υδάτων και έκταση, όπου καλλιεργούνται κτηνοτροφικά φυτά.
Επιπλέον, ανέδειξε τα αλογάκια σε πόλο τουριστικής έλξης, αναθερμαίνοντας την τοπική οικονομία και βοηθώντας ώστε να γίνουν αποδεκτά από την τοπική κοινωνία ως στοιχείο της πολιτισμικής της κληρονομιάς.
Παράλληλα δημιούργησε κι ένα χώρο υποδοχής επισκεπτών, στον οποίο προσέρχονται κάθε χρόνο οι μαθητές της Ρόδου και της υπόλοιπης Ελλάδας για να γνωρίσουν τα αλογάκια και να ευαισθητοποιηθούν για τη διάσωσή τους.
Στο παρελθόν τα αλογάκια υπερέβαιναν τα εκατό, ωστόσο μετά τη δεκαετία του ’50 η εξάρτηση των ντόπιων από τα μικρόσωμα ζώα μειώθηκε. Έτσι κάποια εγκαταλείφθηκαν, ενώ άλλα τα εξόντωσαν γεωργοί και κτηνοτρόφοι επειδή κατέστρεφαν τις καλλιέργειές τους.
Επίσης στο παρακάτω τηλέφωνο μπορείτε να μιλήσετε στην κτηνίατρο Μαρίνα Καρίκη για τα αλογάκια αν θέλετε να προσφέρετε μια βοήθεια.6973391171
Πηγές
  1. ΕΛΕΥΣΙΣ ΔΙΑΓΟΡΙΔΩΝ:ΟΙ ΑΓΡΙΟΙ ΙΠΠΟΙ ΤΗΣ ΡΟΔΟΥ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΟΝ ΣΤΗ ΡΟΔΟ ΤΟΥ ΣΗΜΕΡΑ,http://eleusisdiagoridon.blogspot.gr/2012/09/blog-post_16.html, 19/03/2013

HealthLiving.gr/πτά αλογάκια της Ρόδου ζητούν προστασία,http://www.healthyliving.gr/2011/02/02/%CE%B5%CF%80%CF%84%CE%AC
%CE%B1%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%AC%CE%BA%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CF%81%CF%8C%CE%B4%CE%BF%CF%85-%CE%B6%CE%B7%CF%84%CE%BF%CF%8D%CE%BD-%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%83%CF%84%CE%B1/, 19/03/2013
  1. ΜΕΛΕΤΗ ΤΗΣ ΑΥΤΟΧΘΟΝΗΣ ΦΥΛΗΣ ΙΠΠΟΥ ΤΗΣ ΡΟΔΟΥhttp://www.amaltheia.org.gr/aftoxthones-fyles/aloga/roditiko.html, 19/03/2013
  2. ,http://www.secretrhodes.gr/alogaki-rodou/, 19/03/2013